Show simple item record

Biti moderan srpski kompozitor tridesetih godina 20. veka - stvaralački stav ljubice Marić

dc.creatorMilin, Melita
dc.date.accessioned2018-05-07T11:12:40Z
dc.date.available2018-05-07T11:12:40Z
dc.date.issued2001
dc.identifier.issn1450-9814 (print)
dc.identifier.urihttp://dais.sanu.ac.rs/123456789/2501
dc.description.abstractLjubica Marić belongs to those rare Serbian composers who were fully involved in the international developments of modern music during the thirties. Her output shows that she was able to take over some dominant ideas of the period and transform them in a personal way. In the article are investigated all four of her preserved works composed before the outbreak of World War 2. Among them are two compositions that were until recently believed to be lost: Longing for the Girl for choir (1929) and Music for orchestra (1932). .en
dc.description.abstractNe želeći da se zadržava na problematici razgraničenja pojmova 'modernizam' 'moderna', 'nova muzika' i 'avangarda', autor priloga polazi od stava britanskog muzikologa Pola Grifita, koji modernom muzikom obuhvata nove pravce u muzici od 1894. godine, kada je Debisi komponovao Prelid za popodne jednog fauna, do sedamdesetih godina 20. veka, znači od impresionizma do postserijalističkih smerova, neodređenosti i minimalizma. Ljubica Marić pripada onim retkim srpskim kompozitorima koji su u punoj meri i u pravo vreme bili uključeni u moderne muzičke tokove. Studirajući u Pragu od 1929. do 1932. godine, a boraveći i kasnije do izbijanja rata u Pragu i Berlinu Ljubica Marić je umela da na mnogobrojne i raznovrsne umetničke podsticaje odgovori stvaralački i da izdvoji svoj individualni glas. Njen moderni senzibilitet izvirao je iz njenog rano ispoljenog antiromantičarskog izraza onog koji je na suprotnom polu od bilo kakvog sentimentalizma i subjektivizma. Nisu je privlačili ni dodekafonija, ni neoklasicizam, jer je njena stvaralačka priroda tada prostore slobode nalazila u slobodnom atonalizmu i atematizmu - i to ne onom Habinog, strogog tipa, već spontanom koji ne izbegava motivske reminiscencije. Duvački kvintet i Muzika za orkestar zasnovani su na stalnom razvoju muzičkih ideja, visokoj ekonomiji sredstava izraza i finom osećaju za trajanje. Verovatno su ograničenja koja proizlaze iz atonalizma i atematizma, kao što su redukcija usmerenosti muzičkog toka i poravnanje hijerarhije muzičkih struktura, uticali da kompozitorka posle 1945. godine napusti takve osnove kompozitorskog rada. I u kasnijem periodu, međutim, ona u svojim delima demonstrira primarnu važnost melodije i principa evolutivnog razvoja.sr
dc.rightsopenAccess
dc.sourceMuzikologija
dc.subjectLjubica Marićen
dc.subjectAlois Habaen
dc.subjectmusic of the thirtiesen
dc.subjectatonalityen
dc.subjectathematicismen
dc.subjectLjubica Marićsr
dc.subjectAlois Habasr
dc.subjectmuzika tridesetih godina 2. vekasr
dc.subjectatonalnostsr
dc.subjectatematizamsr
dc.titleBeing a modern Serbian composer in the 1930's: The creative position of Ljubica Marićen
dc.titleBiti moderan srpski kompozitor tridesetih godina 20. veka - stvaralački stav ljubice Marićsr
dc.typearticle
dcterms.abstractМилин Мелита; Бити модеран српски композитор тридесетих година 20. века - стваралачки став љубице Марић; Бити модеран српски композитор тридесетих година 20. века - стваралачки став љубице Марић;
dc.citation.spage93
dc.citation.epage104
dc.citation.issue1
dc.type.versionpublishedVersion
dc.citation.other(1): 93-104


Files in this item

FilesSizeFormatView

There are no files associated with this item.

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record